تسلیت

به قول شاعر معروف زندگی یک چمدان است که می آوریش.................

چمدون یه سریا با دسته خودشون بسته میشه چمدون ی سریا ناخاسته رو سرشون آوار میشه و یه جوری پودر میشن که ذره ذره وجودشون میره تو هوا...........

خدایا تو ببخش ولی چرا آخه............

فقط ته حرفمو بغض این چند روزم خلاصه بشه تو این جملم که

کوتاهی اون یه عده باعث شد یه جوری یه عده ی دیگه اوج بگیرن و برن که کلمه ی پرواز کوتاه ترینو بی ارزش ترین کلمه ی دنیا بشه .............

تسلیت