تلنگر

خیلی سخته بخوام راهی رو که نزدیک به دوسال رفتمو باهاش دستو پنجه نرم کردمو و تهش موفق نشدمو( سعی میکنم کمتر از کلمه شکست استفاده کنم) یک بار دیگه از اول بخوام شروع کنم. خیلی جاها میخونم شکست پایان راه نیست و هر وقت بخوایی شروع کنی دیر نیست. ولی خب میخوام بدونم کسی که تصمیم میگیره از نو شروع کنه واقعا خسته نیست!!!! واقعا انگیزه ای داره برای شروع دوباره!!!!!دلم میخواست همه ی این مدت بعد از دوران دانشجوییم همش یه خواب بود و من الان از خواب بیدار میشدمو دست و رومو میشستمو واسه به تعبیر خیر رسیدنش صدقه میدادم..... ولی متاسفانه هیچیه این بخش از زندگی من خواب نبوده و واقعی بوده....

یا دلم میخواست بعد از این اتفاقات یه اتفاق کوچیک حافظه ی دوساله ی قبلم رو پاک میکرد و من هیچی جز مساعل پیش افتاده رو به خاطر نمیاوردم......

بگذریم دلم خیلی چیزا میخاد که واقعا نمیدونم از کجا شروع کنمو چطور بنویسم..... خیلی وقت بود میخاستم بیامو چند خطی از هوای دلم بنویسم که دیشب دوست عزیزی یه تلنگری زدن و سبب خیر شدن که بیام بنویسم چون واقعا با نوشتن اروم میشم.

هر چند امشب شیفت بودمو بعد از یه خستگی ۱۰ ساعته نوشتم اما برام لذت بخش بود.....